VefalıHakan Bülent ÜstünBir dalda ben ve yalnızlığım İtiyorum onu aşağıya Kanlar içinde tırmanıyor tekrar: Katili olamadığım yalnızlığımın, Yaralarını sarıyorum… 1994 MersinHakan Bülent Üstün← ÖncekiUzaktan UzağaSonraki →Yüreğimin Depremleri