Umutsuz

Hakan Bülent Üstün

Bu ev bana dar geliyor Ne yapayım... Sokaklarda dolaşmak Bir yere kadar. Akşam olunca Yorulunca, Sıkılınca, Dönüyorum evime. Herkes uyuyunca uyurum Yok uyuyamam Hayaleti gibi bu evin, El ayak çekilince Karanlıkta sessizce dolaşırım Sessizce ağlarım yatağımda "Serde erkeklik" yok demek ki Her gece ağlarım... Bu ev olmasaydı ne değişirdi ? Başka evler de dar gelirdi. Başka şehirler de biterdi Başka geceler de uzardı. ... Telefon açıyorum arkadaşlara Üç beş dakika konuşup kapatıyorum. Yanlarına gidiyorum Üç beş şişe içiyoruz, saati soruyorum geç oluyor, dönüyorum.... Bir kız sevmeye başladım, Şimdiye kadar sevdiklerime benzemiyor Geziyor benimle Konuşuyor Dinliyor Düşünüyor Yaşıyor yani. Şimdilik beni sevmiyor, Belki de hiç sevmeyecek Ama şans veriyor. Gözlerine bakarken Bakarken ağzının içine Dünyanın ve insanlığın bütün çirkinliklerini unutuyorum Evimin darlığını, Gecenin karanlığını Sokakların sonunu Aynadaki yüzümü Unutuyorum. Bir kız sevmeye başladım Çok acılar beni bekliyor Leyla H'ye 13 Mayıs Cmt. 2000 Mersin 19:25
Hakan Bülent Üstün