Son Umut
Hakan Bülent Üstün
Onu kaybetmek üzereyim
Ne kadar çok sevmişim
Ne vazgeçilmezmiş meğer
Akşamlara kadar, yolunu gözlemek ne ki?
Sabahlara kadar, uykusuz kalmak iş mi?
İstanbul’a kadar, yürümek istiyorum arkasından,
Sonra da onu bir defa öpüp,
Boğazın sularında, kaybolmak
Geliyor içimden.
Yarım kalmış sevdalara,
Gönül vermiş, bir şehirdir İstanbul,
Senin adın umutsuz aşk,
Benim adım İstanbul.
Aynur D’ye - 2002 Kastamonu/Azdavay