Odamda
Hakan Bülent Üstün
Cennetin orta yerinde cehennem
Küçük bir ev büyüklüğündeki salon
En rutubetli köşesinde yatağım
Yerde küllüğüm, eşyalarım
Pencere kenarında bir karton sigaram,
Üzerinde cep telefonum:
Şebeke bir var, bir yok.
Neşe yok dalga seslerinde
Araba gürültülerinde umut yok
Arayan yok, soran yok
Bir garip sevdadayım:
Sevgilim kim bilmiyorum
Gözlerim doluyor,
Ağlayamıyorum…
1 Eylül 2000 Cuma
Zonguldak/Ereğli/Alaplı