İrem

İrem, yağmurlu bir gün sonu Aydınlık ve umut ile başlayan Fark edilmiş değeri, ama geç ve boşuna Buruk bir yaşam... Karadeniz'in kollarında, bir İrem, bir ben, bir gece Dalgalarla sarhoş olup sızacağız sessizce... İrem, çekilmiş bir nefes İçli ve derin, bir sigaradan Zorla koparılmış bir öpücük, buz gibi Ta Sibirya'dan... (Nakarat) İrem S’ye - 1997 Trabzon